Walter


Het mens-zijn is onnodig wezen,
Voorbijgaan in het dagelijks bestaan
Van opstaan, werken slapen gaan
En af en toe misschien wat lezen,

Het eten om te leven en het leven om te eten,
Het voelen van geluk en pijn,
Het onbelangrijk zijn
En dat zelf niet te weten,

Het zinloos regelmatig vegeteren,
Het voor een onbekende kracht in hoger sphaeren
Dagelijks veelvuldig storten van gebeden.
Maar soms is het kijken in twee ogen
En de tranen daarin drogen.
Is dat misschien des levens reden?